เกษียณแล้ว (อยาก) เรียนอะไรก็ได้

“มหาวิทยาลัยของเรา จึงเหมือนมหาวิทยาลัยชีวิต ที่เขาจบจากการเรียนเรื่องชีวิตของเขามาจนถึงเวลานี้ แล้วมาศึกษาต่อกับเราที่นี่” หลังผ่านมหาวิทยาลัยชีวิตมากว่า 60 ปี ผู้สูงวัยแต่ละคนอาจออกแบบชีวิตปลายทางที่แตกต่างกันไป มีผู้สูงอายุจำนวนไม่น้อย ที่มีชีวิต หลังเกษียณอย่างไร้ความหมาย และ ต้องอยู่อาศัยเพียงลำพังไม่มีลูกหลานดูแลเอาใจใส่ เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ ผู้สูงอายุอยู่ในภาวะซึมเศร้าโดยไม่รู้ตัว

มารู้จักกับผู้สูงอายุรุ่นใหม่ ยุค 4.0 ที่มีหัวใจเรียนรู้แบบไม่รู้จบ ที่จะเปลี่ยนภาพความคิดของคนทั่วไปที่เคยคิดถึงวัยชราทีไร ภาพผู้สูงอายุ “ติดเตียงติดบ้าน” ก็ลอยมาทันที เพราะแม้ผู้สูงวัยบางคนร่างกายจะเสื่อมลง แต่ไม่ได้หมายความว่าผู้สูงอายุต้องเปราะบางหรือเป็นภาระเสมอ กลับมีใจไม่ยอมท้อถอย และวันนี้ “พวกเขา” จึงเลือกที่จะสะพายกระเป๋า หอบสมุดเลคเชอร์ เดินเข้าสู่ประตูรั้ว “มหาวิทยาลัย” อีกครั้ง
อายุเป็นเพียงตัวเลข ช่วงเวลาที่ทุกคนมองหาทาง ว่าจะไปอย่างไรดีกับสถานการณ์ “สังคมสูงวัย” ที่กำลังกลายเป็นวาระระดับชาติ
หากย้อนไปมองข้อดีอีกมุมของ วัยสูงอายุ จะเห็นว่าเป็นวัยที่มีความเป็นอิสระมากกว่าช่วงวัยอื่นของชีวิต สามารถเลือกทำในสิ่งที่เหมาะสมตามที่ตนเองปรารถนาได้ เนื่องจากไม่ต้องแบกภาระและความรับผิดชอบด้านการเลี้ยงดูครอบครัวอีกต่อไป
ถึงสูงวัยแต่ผู้สูงอายุหลายคนยังคงมีศักยภาพ มีภูมิปัญญาทั้งในด้านภูมิความรู้ และประสบการณ์การดำเนินชีวิต จากแนวคิดดังกล่าวทำให้ที่ “เชียงราย” อีกจังหวัดที่กำลังเผชิญหน้ากับสังคมผู้สูงอายุในวันนี้ ด้วยอัตราสถิติเฉพาะผู้สูงอายุในเขตตัวเมืองเชียงรายแห่งเดียวที่พุ่งไปถึง 11,615 คน และยังมีแนวโน้มในปี 2565 จะเพิ่มเกิน 20% โดยจากการที่เชียงรายเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการคัดเลือกเป็น 1 ใน 5 เมืองของประเทศไทยในการดำเนินโครงการโดยเฉพาะอย่างยิ่งการดูแลผู้สูงอายุในท้องถิ่น ผ่านการจัดตั้ง มหาวิทยาลัยวัยที่สาม นครเชียงราย และศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ และผู้พิการ ขึ้น ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำลัด ภายในเขตเทศบาลนครเชียงราย ซึ่งรุ่นแรกได้ทำการเปิดสอนไปเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2560. ขอบคุณข้อมูลบางส่วนและติดตามข้อมูลฉบับเต็มที่ thaihealth